O Poeta do Poeta

Elizabeth Atkins

Capítulo 95

       *       *       *       *       *
  Em antre deste jogo de corpo humilde,
  Girt com uma solidão sedenta de alma.
[Nota de rodapé: _Sister Songs_.]

Mas o poeta típico não anseia descendente, mas para cima, e sobre ele ele
achados nada. Então reflexão na solidão dele continuamente
chama a atenção dele ao fato que o isolamento dele é um inevitável
conseqüência do dele genius,--que ele

  Sobressalentes mas a borda nublada da base dele
  Para o procurar anular de mortalidade.
[Nota de rodapé: Matthew Arnold, Soneto, _Shakespeare_.]

O poeta normalmente cuida para alívio da solidão dele morte,
quando ele é juntado à companhia dos semelhantes dele, mas para o poeta supremo
ele sente isso que esta satisfação é negada até mesmo. O gênio mais alto deve
exista absolutamente dentro e para si mesmo, o poeta-egoísta é levado a concluir,
para isto permanecerá no fundo eternamente não lido." [Nota de rodapé: Thomas Hardy,
_To Shakespeare_.]

Tal é o princípio ego-perpetuando que parece assegurar
Prev   Conteudos   Next

brak hosta 906 no host 906 wymiana linkow
Hotels in Turin | offerte hotel a Madrid | Hotels in Siracusa | hotel alberghi Praga | wikipedia
Wymiana Linków Linkor SENNIK Cialis warsaw restaurant milf