As Rãs

Aristophanes

Capítulo 32

  Então como a feira de donzela ele abraça,
  Me vendo a abraçar todo em chamas,
  Ele vai por acaso (para lá nenhum homem é mais básico),
  O virando redondo como um tolo preguiçoso,
  Diretamente em minha boca entregue um facer,
  Batendo meu choirmen de marfim fora.

ANFITRIÃ. O Plathane! Plathane! Aqui é que o homem malcriado,
Isso é ele que entrou uma vez em nossa taverna,
E comeu dezesseis pães.

PLATHANE. O, assim ele é! O mesmo homem.

XAN. Azar para alguém!

HOS. O e, além de, esses vinte pedaços de guisado,
Pedaços de meio-óbolo.

XAN. Alguém vai pegar isto!

HOS. Aquele alho também.

DIO. Mulher, você está falando tolice. Você não sabe o que você está dizendo.

HOS. O, você pensou que eu não o deveria conhecer com seus coturnos em!
Ah, e eu não tenho contudo mencionou tudo aquilo peixe,
Não, nem o queijo novo-feito:  ele tragou isto abaixo,
Cestas e tudo, azarado que nós éramos.
E quando eu há pouco aludi ao preço,
Ele parecia tão feroz, e berrou como um touro.
Prev   Conteudos   Next

brak hosta 906 wymiana linkow no host no host
wikipedia | icyk | gcyk | Hoteles Valencia | wikipedia gupiki online
kraków tanie hotele hot milf Cialis Cialis Granada