Judy

Temple Bailey

Capítulo 40


"Você não lhe, Anne, falou?" perguntado para o Juiz, helplessly.

A Anne sentia como se ela estivesse só no mundo.  Perkins e o Juiz e
Judy seja tudo olhando para ela, e a verdade teve que vir.

"Nós decidimos ter o para-amanhã de piquenique, de qualquer maneira, Judy", ela disse.  "Nós
pensado talvez você gostaria depois que fosse tudo planejados."

Judy saltou para cima do banco e começou uma ascensão rápida da escada.
Meio-modo para cima ela virou e olhou para baixo aos três conspiradores.  "EU
sha' não gostam", ela chorou, shrilly, "e eu sha' não vão."

"Judy!" protestado o Juiz.

"Oh, Judy", chorou pequena Anne pobre.

Mas Perkins que tinha vivido com o Juiz pelos dias da senhora de Judy
avó, virou o ofendido atrás nisto ego-legado dele e desmerecedor
scion de uma raça nobre, e marchou na cozinha para fazer o café.




CAPÍTULO IV

"SUA AVÓ, MEU QUERIDO"

Judy tinha alcançado a porta do quarto dela quando o Juiz a chamou.

"Desça, ele disse, "eu quero falar com você."
Prev   Conteudos   Next

wymiana linkow no host niezarejestrowana strona niezarejestrowana strona brak hosta
wikipedia | wikipedia gupiki online | hotel a Praga | icyk | gcyk
Robert Kwaśniak Lisbon Cialis Cialis hydrocodone